با لطف نیما نادری عزیز من هم پنداری شده ام . سایتی ست که دوستش دارم و فکر می کنم که می توانم خودم را در جنبه ی دیگری از ژورنالیسم محک بزنم . ( اوهوک ! )  همین !

دیروز که داشتم برای حیات نو  ، در مورد تخریب باغهای شهمیرزاد از رئیس یک اداره ی دولتی سئوال می پرسیدم آقا عصبانی شدند و فریاد زدند : شما روزنامه نگارا همتون یک (...) . وقتی که آبدارچی مرا بیرون انداخت صدای آقای رئیس را شنیدم که می گفت : گوسفند !

فيلم دارای سه اپيزود است که در شهری خيالی به اسم باسين می گذرند. در اپيزود اول پليسی به اسم هارتيگان، قرار است پس از ساليان طولانی خدمت بزودی بازنشسته شود اما او قصد دارد قبل از بازنشست شدن يک دختر بچه 11 ساله را از دست يک قاتل خطرناک آزاد سازد. در اپيزود دوم مردی زشت و قوی هيکل به اسم مارو عاشق فاحشه ای به اسم گلدی می شود اما يکروز که از خواب بر می خيزد متوجه می شود گلدی به قتل رسيده و صحنه جنايت هم طوری است که او را قاتل نشان می دهد . بنابراين مارو برای يافتن قاتلين واقعی دست بکار می شود. در اپيزود سوم فردی به اسم دوئايت که تحت تعقيب پليس است به فاحشه های شهر کمک می کند تا جسد پليسی را که ناخواسته سبب قتلش شده اند از پليس پنهان کنند اما يک گروه تبهکار اقدام به دزديدن دوست دختر دوئايت می کنند تا مانع اقدامات او شوند.

شهر گناه یا همان سین سیتی را حتما ببینید .

-

حجت و الهام ، بدرود

آنهایی که به راستی دوستت دارند

تنها ، یا دو نفری

برخی دست به دست

و برخی دسته دسته

بیرون دیوار بالاو پایین می روند

دل های خونریز و هنرمندان

پایداری می کنند

و آنگاه که همه چیزشان را به تو دادند

برخی تلو تلو می خورند و می افتند با این همه آسان نیست

که سرت را به یک دیوار سخت لعنتی بکوبی

این همانجایی نبود که ...   

آلبوم دیوار - پینک فلوید -  ۱۹۷۹

فردا روز جهانی داستان کوتاه است ... این اتفاق فرخنده را هم تبریک می گویم .

دنبال آهنگ های « روحی سو » موزیسین بزرگ ترک هستم ... هر کس که سی دی یا کاستی از او دارد یا اگر می داند در کجای اینترنت می توان آهنگ هایش را دانلود کرد به من خبر بدهد ... مطمئن باشید که یک شکلات مرسی پیش من دارید .

پی نوشت : وقتی در یاهو کلمه ی « روحی سو » را سرچ کردم فقط به یک مورد بر خوردم !

.... 

ماریا ماریا

او مرا در غرب این داستان به یاد می آورد

همچنان که در لوده بازی اسپانیایی قد می کشد

او این گونه زندگی می کند : درست مثل ستاره های سینما

ماریا ماریا

او در شرق لوس آنجلس فاتحه ی عشق را می خواند

همراه با صدای گیتار . آری . آری

کارلوس سانتانا می نوازد

دزدی را بس کن ! دیگر شلیک نکن

...

ثروت زیادی را پیدا می کنی که ثروتمندی به جا گذاشته ( وقتی که آن گوشه را می کنی )

فقری که فقیری به جا گذاشته

سه میکرون ماریا

...

در صندوق پستی ام نامه ای منقضی شده

 تنها کسی خواسته بگوید که تو را قبلا دیدم

صدایی می آید : Ahora vengo mama

 chola mama chola

 Ahora vengo mama chola

 Ahora vengo mama chola mama chola

Ahora vengo mama chola

من می گویم کلید (لا) رنگی شده

و خیابانها کم کم دارند گرم می شوند

آبی هم نیست که بتوانیم روی آتش بریزیم

Mi canto la esperanza

و من در آسمان دنبالش می گردم

و امید می بندم به روزهای بهشتی !

Ahora vengo mama chola mama chola Ahora vengo mama chola

ماریا تو می دانی که عشق منی

هر وقت که بادها می وزند من تو را حس می کنم

  آب و هوا با هم  هم آغوشی می کنند

درست مثل ما ؛ من و تو

دریافت : موسیقی بدون کلام ماریا ماریا

دریافت ترانه ی ماریا ماریا - اصل آهنگ  

2 . نوشته ای که وبلاگ ها حتی سر موتورهای جستجو هم کلاه گذاشته اند و برای بدست آوردن مطلبی خاص ، صفی طویل از وبلاگهای به درد نخور جلوی چشمانت ظاهر می شود . اما چه بسا همین وبلاگها بسیار موثر تر از سایتهای خبری ، اقتصادی و ... باشد . یادم می آید در مقاله ای با نام « شب به خیر ، بغداد » یادی از یک وبلاگ نویس عراقی کردی و وبلاگش را به عنوان یک منبع خبری در دل اتفاق نام برده ای . ( امیدوارم درست یادم مانده باشد و بعدا یخه ام را نگیری )

چراغ ها خاموش می شوند  / ببخشید که این یادداشت را نوشتم / می ترسیدم / دلم گرفته بود / دیشب خواب هواپیماهای جنگی را دیدم / خب ، چه کار کنم ؟ / من می ترسم ، شما نمی ترسید ؟

برای وبلاگ نویس‌ها متاسفم که در ماهی که گذشت در جواب مقاله‌ای تند و طنزگونه جز حرف‌های غیرمنطقی حرف دیگری نداشتند که بزنند.

برای وبلاگ‌نویس‌ها متاسفم چون حتی بر سر موضوعی که هویت بنیادین‌ آنها را تهدید می‌کرد هم نتواستند یک بحث ساده راه بیندازند.

برای وبلاگ نویس‌ها متاسفم چون مدام از سرکوب‌شدگی‌ لابه می‌کنند اما در جواب انتقاد کاری جز پتک به دست گرفتن از دست‌شان برنمی آید. »

ابتدا تصمیم داشتم که یادداشتی حسابی بنویسم و در یکی از همین روزنامه های اینترنتی منتشرش کنم که حسابی سر و صدا کند . اما بهتر دیدم با وبلاگم جواب بزرگمهر را بدهم . بزودی یادداشتم را در همین وبلاگ جمع و جورم منتشر می کنم . اما یک مشکلی وجود دارد و آن این است که من با اکثر حرفهای بزرگمهر در این زمینه موافقم . حالا ببینیم چه می شود .

« نفیسه در استنفورد » برای تبریک تولدم و ورود به بیست سالگی ام ، بیست بار تولدم را در کامنتهایم تبریک گفت و جالب است که بزرگمهر جوابیه ی من را در وبلاگش گذاشته و جایتان خالی کلی هم مسخره کرده است . من هم با دیدن کامنتم کمی خجالت کشیدم : «یکی بود که به موضوع بحث مربوط می‌شد (خوشبختانه کمی در حمایت از من) و دیگر نظرها حول لینک‌ دادن و لینک گرفتن بودند، مثال:

              برای تنهایی های وارطان

اشکهای دیشبش را پاک می کند ، حمام می کند ، چای دم می کند ، چای می خورد ، البته برای کارهایش هیچ ترتیبی قائل نمی شود . شاید اول چای بخورد و بعد حمام کند . اما حتما اولین کارش ، پاک کردن اشکهای دیشبش است . طبق معمول ساعت هفت ، سر کار می رود . منشی را دید می زند و با خود فکر می کند : کی می توانم ترتیب این یکی را بدهم ؟. نامه های اداری را زیر و رو می کند ، چای می خورد و در ذهنش ترتیب منشی را می دهد . ناهار می خورد ، کار می کند ، کار می کند .

منشی می گوید : « ساعت چهار است » باید برگردد . بی هدف خیابانها را زیر و رو می کند ، برای چند نفر ترمز می زند اما طبق معمول نتیجه ای نمی گیرد . به خانه بر می گردد . چند دقیقه ای Spice platinum تما شا می کند . کافکا می خواند ، شام می خورد . روی همان کاناپه ی همیشگی می نشیند و ده دقیقه گریه می کند و در تخت خواب - قبل از این که خوابش ببرد - با خود فکر می کند : « عجب فاجعه ای ، فردا سی و پنج ساله می شوم »

فواد خاک نژاد

--------

مجموعه دوم اشعار مریم پالیزبان عزیز در پندار منتشر شده که بد نیست بخوانیدش !

مجموعه ی دوم .

----------

دیوانه ی این شعر شاملو ام که به عمران صلاحی نازنین تقدیم کرده :

«ــ مرگ را پروای ِ آن نيست
	که به انگيزه‌يي انديشد.»

«ــ زنده‌گي را فرصتي آن‌قَدَر نيست

«ــ عشق را مجالي نيست

انشالله بزودی دات کام می شوم و قالبم هم تکمیل تر . اصلا نمی دانم امروز چرا اومدم پای این وبلاگ لعنتی ! شما می دانید؟

----------

پرونده ی ایران به طور غیر رسمی به شورای امنیت رفت . این جاها بوی خوبی نمی آید ...

----------

مطلبی نوشته ام در مورد فمینیسم گرایی ظاهری که در کانون زنان ایرانی منتشر شده است . مقاله ام را می توانید اینجا بخوانید .

---------

نازمریم پدربزرگش را از دست داد . تنها می توانم با او ابراز همدردی کنم . ناز مریم عزیز ، غم آخرت باشد

و در سیاهی شب ، در سوت مرگ می دمد و مردم از حرکت آرام او وحشت دارند .

و  حالا بسیار دورتر از محل این اتفاق ، خدا و شیطان مشغول شطرنج بازی هستند .

 شیطان هنوز با فریب و کلک ، روحهای بیشتری را می دزدد و خدا تنها می خواهد بهترین باشد

و من فریاد می زنم :« خدایا ببین . تو باید پیروز شوی . خورشید دارد می رود و شب طلوع می کند . ترن

دارد نزدیک می شود . آه ، روح من نیز روی این ریل است . آه ، خدا تو باید بازی را ببری »

از ترانه ی  Spanish Train   اثر : کریس د برگ

بدجوری رفته ام تو نخ موسیقی ، روزهایم این گونه می گذرد . Waiting For A Miracle از لئونارد کوهن ،In Death Car از ایگی پاپ ، همین اسپانیش ترین کریس دی برگ که چون نصفه شب است کل ترجمه ام از این ترانه را اینجا تایپ کنم و یا به تماشای آب های سپید ژیوان گاسپاریان و علیزاده و ...

---------------

تصمیم گرفته ام کمی آدم شوم ، نمی شود ! نه ؟ می خواهم این بار رسما دور همه خط بکشم . بی خودی سر خودم را شلوغ کردم پس خودم چه ؟

---------------

امروز در فرهنگسرایی که پاتوقم است ، مردی که اتفاقا از همکارانم در صدا و سیما ( در زمان عصر جاهلیت ) بود ، مرا دید . آمده بود مصاحبه بگیرد . با میکروفن آمد جلویم و گفت : فواد بیا یه خورده خالی ببند . گفتم : در مورد چی ؟ گفت : همین انقلاب !

تغییر  

برای مهکامه ی اسلامی

شال مسئله ی بسیار مهمی است . هفده سال پیش بود که پدربزرگم با شال سیاهش خودش را خفه کرد . اصلا چرا دور بروم ؟ همین پدرم ، وقتی اتوبوس به ته دره سقوط کرد همه مردند اما او زنده مانده بود . اما باز  شال سیاهی  به در گیر کرده بود و در باز نمی شد و همین باعث مرگش شد ؛ دایی تعریف می کرد .

... 

چند سالی بود که یادم رفته بود تا وقتی که هدیه ی تولدم را باز کردم . باز هم مطمئن شدم که شال مسئله ی بسیار مهمی است . مادر به من یک شال سیاه هدیه داده است . خیلی چیزها دارد تغییر می کند ، این را احساس می کنم .

فواد خاک نژاد

عکس : مهکامه

امروز که داستانم را گذاشتم دیدم خزه هم منتشر کرده است . لینک این داستان در خزه

ترانه ی  Parisienne Moonlight از آلبوم Judgement گروه آناتما :

مهتاب پاریسی

اصل آهنگ را هم می توانید از اینجا دریافت کنید.

مهتاب پاریسی

احساس می کنم که می شناسمت

اما نمی فهمم چه می گویی

,و نمی فهمم که چرا

ولی می بینم که تو هم احساسم می کنی

و با من می گریی

می خواهی برایم بمیری

می دانم که به تو نیاز دارم

تو را می خواهم

از همه ی دردها خلاص می شوم با تو

تو باطن داری

نمی توانی پنهان شوی

من می دانم ، توامتحانت را پس داده ای

نمی دانی تا کی می مانی

تو توانستی درونم را ببینی

و حالا تو را ترک می گویم

نمی خواهم که از پیشت بروم

لطفا ، مرا درک کن

دستم را بگیر

تا از همه ی دردها رها شوم

روحم را نگه دار

فراموش نمی شوی تو

ومن می دانم که برای درک احساسم آزمایشت را پس داده ای                                           

داستان یک مرد نیمه مرده !

در انزوا چه کسی خواب آفتاب ديد
تا من، به انتظار بمانم
کنار دريچه
و در خيال بال کبوتر،
سقوط کنم
ميان سياهی

« خسرو گلسرخی »

فضای خالی پشت سر ! بزرگترین فوبیای زندگی اش است . شاید حق دارد . اگر تو هم بودی این حس به تو دست می داد که هر لحظه ممکن است یک نفر از پشت بیاید و خفه ات کند . یا بگوید : « از جات تکون نخور ! » و آخرین نفس کالیبرش را در مغزت خالی کند . اگر تو بودی نمی ترسیدی ؟

خب ، شاید این مزخرفات همیشه یخه ی تو را بگیرد . اما داستان این یکی کمی فرق دارد . این بیچاره همیشه می ترسد . حتی خواب برایش مجالی نیست که از این ترس لعنتی فرار کند . خوابهای او هم ترسناک است . همیشه خواب می بیند که پای سردش از توی دمپایی در می آید و می رود روی یک چارپایه ی چوبی و همان موقع است که از خواب می پرد .

طفلی روزنامه نگار است . یعنی شغلش روزنامه نگاری است . اما بیچاره همیشه بیکار است . آدم تنبلی نیست اما جبر زمانه می خواهد که او همیشه بیکار باشد . بی خیال بابا ! برای روایت یک شخصیت که انقدر مایه نمی گذارند . بگذارید بروم سر اصل داستان :

دقیقا صبح روز بیست و هفتم ماه پیش بود که تلفن دستی ام زنگ زد . گوشی را برداشتم و قبل از اینکه چیزی بگویم گفت :

« تهدید شدم »

خب این چیزها برای او کاملا عادی بود . تهدیدها را می گویم . حتما دوباره باز خواب دیده بود یا شاید بقال سر کوچه ی شان گفته بود اگر سر ماه بدهی ات را ندهی دمار از روزگارت در می آورم .

حدسم هم درست بود هم نه ! خواب دیده بود که وقتی با نازلی –  همسرش – به شمال رفته است چند مرد با قایق می آیند و او را به وسط دریا می برند و در تاریکی شب ولش می کنند در وسط دریا و او هم بدون هیچ تعارفی غرق می شود .

به او گفتم : « این دفعه مدنی برخورد کرده اند »

با لحنی که ترس رویش سرسره بازی می کرد گفت : « احمق ! این دفعه با دفعه های دیگه فرق داره . مگه نمی دونی چند وقته خوابهای من درست تعبیر می شه »

راست می گفت . دو هفته قبل از آن ماجرا خواب دیده بود که گربه ی عمه اش می میرد و مرد . یا چند روز بعد خواب دید که  خواهر زاده اش دندان درد دارد و دندان خواهرزاده اش افتاد . اما این یکی خیلی دراماتیک تر از این حرفها بود .  

برای این که کمی از آن دمقی بیرون بیاورمش گفتم : « زندگی زیر آب حال می دهدها ! دیگر کسی مزاحمت نمی شود . خزر هم که کوسه ندارد . می توانی دست زن و بچه ات را بگیری و بروی ته آب و یک زندگی خوب را ادامه دهی  . دریا بهترین جا برای پیک نیک و رسیدن تو به یک آرامش کامل است »

چیزی نگفت و تلفن را قطع کرد .

تا مدتی از او بی خبر بودم تا این که دیروز از او نامه ای دریافت کردم . توی نامه نوشته بود : «جایت خالی ؛ زیر آب نه می توان فریاد زد ، نه عاشق شد ، نه مقاله نوشت اما این زیر زندگی خیلی راحت است  »

دوست داشتم بیست سالی کوچکتر بودم تا در جواب نامه اش – مثل شازده کوچولو – می نوشتم : « این آدم بزرگها هم آدمهای عجیبی هستند »

یک روز سرد پائیزی - ظهیر الدوله - فواد خاک نژاد

کارهای مریم را می توانید اینجا ببینید = یادداشتهای برلین

... مربوط :مصاحبه ام با مریم پالیزبان در مورد شعرهایش

...

به سلامتی الان چند روزی است که بی بی سی فارسی فیلتر شده . دمت گرم دولت جدید !

...

چند روزی است که با این شعر شاملو حال می کنم :

با ما گفته بودند :
«آن کلام مقدس را
با شما خواهیم آموخت،
لیکن به خاطر آن
عقوبتی جانفرسای را
تحمل می بایدتان کرد.»
عقوبت دشوار را چندان تاب آوردیم
آری
که کلام مقدسمان
باری
از خاطر
گریخت!

احمد شاملو-شکفتن در مه

...

یک سری از داستانهایم را قرار است خزه به صورت اینترنتی منتشر کند ... این خزه را دوست دارم ، خیلی دوست داشتنی است ، از آن بیشتر آقای ایوبی .